17 Σεπ 2017

ΤΟ ΘΕΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ICXCNIKA
Ἀριθμός 37
Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2017
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ
( Γαλ. β΄16-20 )
Ὅλοι μας, ἀδελφοί μου, αἰσθανόμεθα τήν δίψα γιά ζωήν, τήν ἀκατανίκητη δίψα γιά ζωήν. Ὅπως λέγει καί ἡ σοφία τοῦ ἁπλοῦ λαοῦ, «ἡ ζωή εἶναι γλυκιά παρά τά χίλια βάσανά της». Ὁ ἄνθρωπος θέλει νά ζήσῃ,  θέλει νά ζῇ, δέν θέλει νά πεθάνῃ. Ἐξ ἄλλου,  γνωρίζομεν ὅτι ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε γιά νά ζοῦμε αἰώνια,  γνωρίζομεν ὅτι ὁ σωματικός θάνατος εἶναι συνέπεια τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, εἶναι καρπός τῆς ἁμαρτίας. Συχνά ἀκοῦμε κάποιους νά λένε: «θέλω νά ζήσω τή ζωή μου». Ἤ, νά λένε «αὐτός ζῆ καλά τή ζωή του». Ἀντίληψις δέ τῆς ἐποχῆς μας εἶναι νά τρῶμε καλά, νά πίνωμε, νά διασκεδάζωμε, νά κάνωμε τά ταξιδάκια μας, νά ἔχωμε χρήματα, νά ἱκανοποιοῦμε τίς ἐπιθυμίες μας.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς μιλάει γιά διαφορετικόν τρόπον ζωῆς, γιά τό πῶς πρέπει νά ζῇ ὁ χριστιανός. Τονίζει στό σημερινό ἀνάγνωσμα: «Χριστῷ συνεσταύρωμαι, ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Καί γεννᾶται τό ἑξῆς ἐρώτημα: Ποιά τά βασικά στοιχεῖα τῆς ζωῆς τοῦ χριστιανοῦ;
1ον. Ἡ σταύρωσις. Ὅπως ὁ Χριστός σταυρώθηκε, ἔτσι καί ὁ χριστιανός θά πρέπῃ νά σταυρωθῇ. Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει νά σταυρώσωμε τόν «παλαιόν ἄνθρωπον», τά πάθη μας,  ὅ,τι βρίσκεται σέ ἀντίθεσι μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ,  ὅ,τι μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Θεόν,  ὅ,τι δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά δεχθοῦμε τήν χάριν τοῦ Θεοῦ.Νά θυμηθοῦμε τί συμβολίζει ἡ τριττή κατάδυσις καί ἀνάδυσις στό εὐλογημένο νερό τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος. Συμβολίζει τήν ἀναγέννησιν τοῦ βαπτιζομένου ἀνθρώπου. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἱερεύς προσεύχεται «ὑπέρ τοῦ γενέσθαι σύμφυτον καί κοινωνόν τοῦ θανάτου καί τῆς ἀναστάσεως Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ».
2ον. Ἡ ἀναγέννησις. Σταυρώνοντας τά πάθη του ὁ ἄνθρωπος, ὁδηγεῖται σέ μιά καινούρια ζωή, τήν ἐν Χριστῷ ζωήν. Νιώθει μέσα του τήν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ, τό φῶς Του νά τόν φωτίζῃ, τό χέρι Του νά τόν καθοδηγῇ.
Ἄς θυμηθοῦμε τί παρακαλεῖ ὁ Ἱερεύς τόν Θεόν, καθώς τελεῖ τό Ἱερόν Μυστήριον τοῦ Εὐχελαίου: «Τά χείλη αὐτῶν ἄνοιξον πρός δοξολογίαν τοῦ ὀνόματός σου, τάς χεῖρας αὐτῶν ἔκτεινον πρός ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, τούς πόδας αὐτῶν πρός τόν δρόμον τοῦ Εὐαγγελίου σου κατεύθυνον, πάντα αὐτῶν τά μέλη καί τήν διάνοιαν τῇ σῇ κατασφαλιζόμενος χάριτι».
Καί 3ον. Ὑποταγή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὅλοι οἱ χριστιανοί εἴμεθα μαθηταί τοῦ Χριστοῦ. Ἄρα ὀφείλομεν νά ἐναρμονίζωμεν τό θέλημά μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τοῦτο, ἐξ ἄλλου,  λέμε στήν συνομιλίαν μας μέ τόν Θεόν Πατέρα μας. Τί Τοῦ λέμε; «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς … γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς». Ἀγωνιζόμεθα, λοιπόν, γιά νά ἐφαρμόσωμεν τόν Νόμον Του, τίς ἐντολές Του, τήν διδασκαλίαν Του, τό θέλημά Του στήν ζωήν μας. Καί τότε; Τότε ζῆ μέσα μας ὁ Χριστός.
Ζῆ στήν σκέψιν μας. Οἱ σκέψεις μας δέν εἶναι πονηρές, δέν εἶναι ἁμαρτωλές, ἀλλά ἁγνές, ἅγιες, φωτεινές.
Ζῆ στίς ἐπιδιώξεις μας. Εἶναι σύμφωνες μέ τήν χριστιανικήν ἀγάπην, τήν ἠθικήν τοῦ Εὐαγγελίου, τήν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, τήν ἀρετήν, τόν Νόμον τοῦ Θεοῦ.
Ζῆ στίς ἐνέργειές μας. Τό στόμα μας, τά χέρια μας, τά πόδια μας ἐνεργοῦν καί πράττουν τά εὐάρεστα τῷ Θεῷ.
Ἀδελφοί μου!
Ὅ,τι πιό ὄμορφο εἶναι ἡ ζωή. Ὄχι, ὅμως, ἡ ζωή ἡ ψεύτικη, ἡ ὁποία ἀποβλέπει στήν ἱκανοποίησιν τῶν αἰσθήσεων, ἐπιθυμιῶν καί ὀρέξεων, διότι στίς περιπτώσεις αὐτές ὁ ἄνθρωπος τρέμει μπροστά στόν θάνατον, φοβᾶται τόν θάνατον.
Ἀπεναντίας, ἡ ζωή ἡ χριστιανική, μέ τήν ἔννοιαν τῆς βιώσεως τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ψυχική ἀγαλλίασις, διότι μᾶς ἑνώνει μέ τόν Θεόν καί μᾶς δίνει ἐλπίδα. Ἀρχίζει ἐδῶ στή γῆ καί συνεχίζεται στήν αἰωνιότητα. Καθώς διδάσκει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος «Ἰησοῦς ἐστίν ἡ ζωή τῶν πιστῶν». Καί, θάνατος, «ἡ ἄνευ Χριστοῦ ζωή». Εἴθε αὐτήν τήν ἐν Χριστῷ ζωήν νά ζοῦμε καθημερινῶς, ὅσα χρόνια μᾶς χαρίσει ὁ Ζωοδότης Χριστός ἐδῶ στήν γῆν.  ΑΜΗΝ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου